تبلیغات
یـــــه رج حـــــــــرف دل - سی و چند سال ...

درباره من مقالات من در آفتاب طراحی من در behance من در کتاب سیاه جیمیل من صفحه فیسبوک من صفحه گوگل پلاس من صفحه من در لینکداین فرش در آئینه ادبیات میرزا کارپت نگارخانه من rss نشریه طره من در تویتر ایمیل من در یاهو نگاشته های فیسبوکی

یه رج حرف دل

امـــــــروز:
دستـــــ نـــوشتهــــ

سی و چند سال ...

دوشنبه 8 خرداد 1396 08:58 ب.ظ


سی و چند سال است که از پیروزی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران می گذرد. از همان اوایل انقلاب شکوهمند اسلامی خیلی چیزها تغییر کرد از شاه و بساط شاهی گرفته تا پرچم و نشان شاهنشاهی ایران و وضعیت حجاب و ... . مردم همین تغییرات را میخواستند و با قدرت هرچه بیشتری آن را انجام میدادند. امروز کمتر از 39 سال از انقلاب می گذرد. روند تغییرات را مرور میکنم می بینم همه آنچه تغییر کرده خوب و خوشایند نبوده. یا این که خیلی از آن بدی های گذشته نه تنها تغییر نکرده بلکه بدتر و کثیف تر هم شده. امروز جوانان ما کمتر دنبال این هستند تحصیلات داشته باشند بیشتر دنبال این هستند مدرک داشته باشند. امروز کمتر دانشجویانی پیدا میکنید که دنبال یادگیری باشند بیشتر دنبال نمره هستند. امروز کمتر افرادی را پیدا میکنید دنبال کار کردن باشند بیشتر دنبال حقوق گرفتن هستند. امروز کمتر میبینیم دانشگاهیان به دنبال تولید علمی برای رشد و توسعه کشور باشند بیشتر دنبال تکمیل رزومه خود هستند و ... . در این سی و چند سال چقدر به این نکات توجه کردیم. در این سی و چند سال چقدر فکر کردیم این ها مهم هستند! حالا کافی است تلویزیون را روشن کنید، چند چهره شاخص نظام مقدس جمهوری اسلامی که هر کدام سی و چند سال سمتی کمتر از معاون و وزیر و ... دولتی و غیر دولتی نداشتند با صدای بلند سر هم فریاد می زنند که این چه وضعی و چه مملکتی است و جوری همدیگر را متهم میکنند به دزدی و چه و چه ... که حس میکنم مادر بزرگ 75 ساله من که در روستایی محروم زندگی میکرده لابد باید کاری میکرده که نکرده یا کسی چه میداند باید کاری نمیکرده که کرده! که حالا این چنین مسئولین ما مکدر شده اند! این کشور در این سی و چند سال هرچیزی را احیا کرده باشد مطمئنا اسلام کمترین سهم را در آن داشته. اسلام دین دوستی و درستی و پاکی و پاکدستی است اسلام دینی برای ظهور جلوه های راستین انسانی در تمام جامعه است. تجربه زندگی 10 ساله‌ام در دانشگاه های ایران چهره زشت و کثیفی را نشانم می دهد که اگر نظام جمهوری اسلامی نبود هم انتظار چنین کثافت کاری هایی غیر قابل تحمل بود حالا چه برسد به این که این بی اخلاقی ها در نظام جمهوری اسلامی جنبه رسمی و قانونی و درستی هم به خود گرفته. چهره ای که در آن میبینم در جمعی از فرهیختگان علمی و فرهنگی چطور دغدغه رشد و توسعه علمی کشور فقط و فقط به درجه پَستی از رشد شخصی و توسعه رزومه و نهایتا ارتقا کاذب و حقوق های بالاتر رسیده. دغدغه کار کردن در جامعه و به نفع جامعه به سطح نازل و حداقلی رسیده که به هر قیمتی حتی به ضرر جامعه و اطرافیان و خود فقط بتوان حقوقی گرفت یا پولی درآورد و از هیچ ترفند و حیله و نیرنگی هم در این مورد دریغ نکرد. طبیعتا این چیزها ارتباطی با اسلام رحمانی ندارد و این ماییم که با نام اسلام به تخریب ارزش های آن دست میزنیم. این اصلاح از جز به کل شکل میگیرد و نباید انتظار داشته باشیم که تغییر اسلامی حکومتی باشد.

پی نوشت: تو این شب های اول ماه مبارک رمضان دعا کنیم عاقبت به خیر بشیم

نظرات

نویسنده : سید محمد مهدی میرزاامینی :::: ارسال شده در: دردنامه ها ، :::: برچسب ها: دانشگاه ، رمضان ، انقلاب ، فساد سازمانی ، فساد رسمی ، جمهوری اسلامی ، :::: آخرین ویرایش: دوشنبه 8 خرداد 1396 09:39 ب.ظ


نظرات: خاله های دوقلو
خیییییییلی قشنگ بود
چرا نویسنده نمیشی؟؟
چرا اینا رو بلند جار نمی زنی؟؟
فکر کردی توی یه وبلاگ کوچولو نوشتن، کاری میکنه؟ خب چرا قایم شدی؟ همیشه اونایی که حرف حق رو میزنن خاموشن. چرا؟ چرا فقط باید بی دین ها بیان جار بزنن و علیه اسلام و انقلاب فریاد بزنن؟چرا خوبا جار نمی زنن؟
ماشاءلله که قدرت کلامت خوبه...
دین و ایمانت هم خوبه...
علمتم که خوبه...
عالی بود اصلا... مردم رو دعوت کن بخونن اینا رو!!


پاسخ در تاریخ شنبه 7 مرداد 1396 01:33 ب.ظ به شرح زیر ارسال شده

سلام. ممنونم. لطف دارید.
سید محمد مهدی میرزاامینی


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.




درباره من مقالات من در آفتاب طراحی من در behance من در کتاب سیاه جیمیل من صفحه فیسبوک من صفحه گوگل پلاس من صفحه من در لینکداین فرش در آئینه ادبیات میرزا کارپت نگارخانه من rss نشریه طره من در تویتر ایمیل من در یاهو نگاشته های فیسبوکی